:. T o B e M y F e e l i n g .:: November, 2006

November 04

ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง "วันที่มีเธอมาอยู่กับฉัน"

....วันที่มีแต่เรา

....วันที่มีเธอและฉันยืนอยู่ข้างๆ กัน

....วันที่มีแต่ความสุข และเสียงหัวเราะ

ย้อนเวลาไปเมื่อหลายปีก่อน

ตอนที่ฉันเริ่มจำความได้

ผู้ชายคนนึงจะอยู่ข้างๆ ฉันเสมอ

ไม่ว่า ทุกข์ สุข แค่ไหน

เวลาที่มีทุกข์ ฉันร้องไห้

*--------------------------------------*

เค้าคนนี้แหละที่เข้ามาปลอบฉันเสมอ

"น้องไม่เป็นไรนะ ... มีอะไรก็มาเล่าให้พี่ฟัง มันเป็นความผิดของพี่เอง

ที่พี่ไม่ค่อยมีเวลาให้กับน้อง"

คำๆ นี้แหละ ที่ฉันได้ยินตอนที่น้ำตาอาบน้ำ

พี่มักบอกว่า พี่เป็นห่วงเราเสมอ แต่พี่ไม่แสดงออก

ก็คงเหมือนกับฉันละมั้ง ที่เป็นห่วงพี่เสมอ เหมือนกัน

เวลามีเรื่องอะไรที่บ้าน

พ่อมักจะเรียกพี่ให้มาคุยกับฉัน

...พ่อคงรู้ละมั้ง ว่าในบ้าน ฉันฟังพี่มากกว่าใครๆ...

*---------------------------------------*

แม้ฉันจะไม่ได้เจอพี่ เพราะตื่นนอน พี่ก็ไปทำงานแล้ว

พอฉันหลับ พี่ก็พึ่งกลับบ้าน

...เวลาของเราไม่เคยตรงกัน...

แต่ถ้าวันไหนที่ฉันนอนดึก พี่เห็นไฟในห้องยังไม่ปิด

จะมีเสียงเคาะประตู แล้วก็บอกว่า "ขอคุยด้วยหน่อย" เสมอ

พี่มักจะเล่าเรื่องสาวๆ กับที่ที่พี่ไป(น่าจะรู้นะว่า จาไปไหน) ให้ฟัง

เหมือนชีวิตพี่ช่างสนุก แล้วก็โล้ดแล้น

ฉันภูมืใจในตัวพี่เสมอ

และ มีความสุขทุกครั้ง ที่พี่มาคอยเล่าเรื่องตัวเองให้ฟัง

วันนี้จาได้ไปเดินช้อปกับพี่แล้ว เหมือนเมื่อตอนเด็กๆ

ที่มีพี่คอยไปส่ง พี่จาจำมันได้ไหม...

สุดท้ายแล้วอยากบอกว่า รักพี่ รักพ่อ แล้วก็รักแม่ด้วย

เออ ... ลืมอีกคน รักน้องหลานและแม่นวล ด้วย

ปล. หวังว่าพี่คงจาคืนดีกับพ่อเร็วๆ นี้นะ

*----------------------------------------*